Emre Gökçe | Esaret

2013-10-27 23:20:00
Kalbim ağrıyor, canım yanıyor, gönlüm kırık. Sen nasılsın bilmiyorum ama ben iyi bakamadım kendime... Allah’a emanetim. 

Ne sen sor kısacası ne de ben anlatayım uzunca. Bu beter hâli anlatmaya yetecek kadar mecalim yok artık. Ama umut işte, hiç habersiz bir anda geleceksin... Belki bir sabah: İki simit, biraz peynir, çalacaksın çekip gittiğin şu kapıyı.
Gülümseyeceksin:
‘‘Sen otur, ben demlerim çayları...’’


 

0
0
0
Yorum Yaz