Parmak İle Boyanmış Bir Naat | Celâl Fedai

2013-11-27 12:07:00

           
Dilinin ucundan denize atlayan o adamı getirdim efendim 
Kayalara çakıldı mı bilmem efendim ben sadece getirdim efendim  

Siz istediniz diye değil siz istersiniz diyedir her eylediğim efendim 
Efendim baş aşağı sallandım mağaralar içre yarasalarla efendim 

Ayak ucuma düşse de getirirdim zor olsa da yaşarken sevmek efendim 
Karşılamaya çıkardım deseydiniz kucaklarınıza düşerdi belki bu ölü efendim 

Can havliyle koşturdum atım çatladı ben belki o olup da geldim efendim 
Bir ölü nasıldır bu halli nasıl bilebilirim affınıza sığınırım efendim 

Efendim dalından kozalakları düşünce çamların böyle düşüyor dibine 
Ben belki dibiyim denizin belki yüzeyi efendim bu yağmur mu efendim 

Ben diyeyim ki düştü başkası diyecek nasılsa atladı aşağı duruşu eğreti 
Ne varsa şu yeryüzünde insandan gayrı eğreti değil mi efendim 

Üzerine sakız yapışmamış saçları etinden ayrık kalbi çatal efendim 
Düştü kayboldu bir dişi serçe dokunmuştu belli ki ballı bir duta efendim 

Üzerim ıslak koşan daha bir üşüyor yaşamın yalımından efendim 
Dökülen dilimdendir uzun susmuşum çok mu konuşuyorum efendim 

Biraz dinlensem dilim açılır konuşan ben kulun olmam korkarım 
Düşerken sevdim bu adamı bir ümit işte yetiştireyim dedim efendim 

Dili mi düştü ağzının mahzeninden mahzeni mi damladı dilinden 
Ben seçemedim efendim boynu öpülesi uzundu serçelere efendim 

Nasıl oldu da huzurdayım sevineyim mi bu kırık boynun omuzlarına 
Efendim nasıl da severim efendim deyip durmayı efendim de efendim 

0
0
0
Yorum Yaz